A-PLOEG REDT PUNT DIEP IN BLESSURETIJD

​Onze A-ploeg maakte de belangrijke verplaatsing naar Braine A dat voorlaatste stond met 3 punten voorsprong op ons. Een nederlaag zou de degradatiestrijd onderaan weer helemaal opengooien, iets wat we uiteraard absoluut wilden vermijden.

 
Halfweg zag het er niet echt rooskleurig uit. Ondanks stevig weerwerk van Ken Waegeman en Pieter-Jan Corteel tegen A-speler Van Vinckenroye en oude bekende Vincent Lambillotte, was dit niet voldoende om die matchen te winnen. David Henkens liet zich verrassen door Wozniak na nochtans een mooie 2-1 en ruime voorsprong in set 4. Rifflart was kansloos tegen David. Gelukkig was er nog Peter Nijs die zowel Rifflart als Wozniak in het zand deed bijten met zeer agressief en geconcentreerd tafeltennis. 5-3 achter en op dat moment wilde iedereen tekenen voor een gelijkspel.
 
Pieter-Jan haalde het niet tegen Wozniak maar Ken wel tegen Rifflart, stand 6-4. Peter Nijs haalde een bijzonder hoog niveau tegen Van Vinckenroye maar het mocht niet baten. David wankelde tegen Lamibillotte, stond ook 2-0 achter en redde een matchbal. Maar David leren we ondertussen kennen als een vechter en hij zette de scheve situatie nog recht waardoor de tussenstand 7-5 werd en er nog steeds hoop was. Bij Lambillotte kwamen er zowaar wat emoties naar boven bij deze nederlaag met de veelzeggende woorden "j'ai vraiment donné le match".
 
Pieter-Jan verloor sets 1 en 2 tegen Rifflart met 15-13 en 13-11 en kwam die tik niet meer te boven. Ken hield ons in de match met winst tegen de nochtans sterke Wozniak. Tussenstand 8-6 maar als je weet dat er nog een A-speler van de thuisploeg moest aantreden, maakten de vele meegereisde supporters van Rooigem zich niet zoveel illusies meer. Hier ook het moment om die mensen allemaal eens te bedanken, hier volgt het lijstje (Stef, Anwar, Steven, Peter DC, Jan DW, Geert, Olivier, Jens VDB, Danny, Firmin, Cécile, Patricia, Brigitte, Natsi.
 
Zet U nu schrap voor de laatste 2 matchen. Sowieso emotioneel fel beladen matchen want Peter moest het uitvechten tegen ex Rooigem-ploegmaat Vincent Lambilotte en voor David Henkens was de match tegen Davy Van Vinckenroye ook niet bepaald zomaar een match. Tot vorig seizoen nog ploegmaten bij Diest en nog steeds goede vrienden. Van extra pigment of "match in de match" gesproken.
 
Peter bevestigde zijn fantastische vorm gisteren en liep 2-0 uit maar voor David zag het er bij 2-1 en 9-6 achterstand beroerd uit en stond onze A-ploeg heel dicht bij een pijnlijke nederlaag. Maar wat David toen uit zijn mouw schudde getuigt zowel van technische maar vooral ook van mentale sterkte. Met wervelende punten werd set 4 nog tot winst omgebogen en die lijn trok hij gewoon door in de belle waardoor de scalp van zijn maat binnen was. Maar op de andere tafel was onze destijds in Rooigem sterk geapprecieerde vriend Lambillotte bezig aan een hevige come back en dwong Peter tot een belle. Je kon ondertussen een speld horen vallen in het Braine-lokaal waar we het gevoe hadden een beetje thuis te spelen met de vele aanmoedigingen in die beslissende set van de avond. Peter leek het te halen bij een 8-5 voorsprong en kreeg een matchbal op 10-9. Maar die werd gered door Lambillotte die op zijn beurt matchbal kreeg voor de 9-7 thuiswinst. Maar nee hoor, Peter ging er weer over en won uiteindelijk met 13-11. Een geweldige apotheose van een geweldig avondje tafeltennis.
 
De 8-8 konden we vieren als een overwinning want de hele match waren we op achtervolgen aangewezen en dat verklaart ook de zelden geziene vreugde-uitbarsting van Peter Nijs bij zijn laatste punt. Het is hem gegund, niemand zal tegenspreken dat hij de man van de match was met zijn 3 op 4. Al was Peter zijn glansprestatie in rook opgegaan zonder het stuntwerk van David in zijn laatste match. Laten we ze maar allebei man van de match maken, anders creëren we nog een discussie .  . .
 
Dit gelijkspel geeft ons een enorme kick want nu blijven we 3 punten voor op voorlaatste Braine wat een wereld van verschil is dan maar 1 punt voorsprong. Vele waarnemers en kenners uit 1ste nationale blijven zich ook verbazen over het niveau van deze reeks. Er zijn inderdaad nauwelijks woorden voor dat we gisteren zogezegd tegen de zwakste ploeg van de reeks speelden die aan tafel kwamen met een A-speler, 2 ex B0's en een supersterke B2.
 
Ter info : volgende week thuis tegen Tiège, een tegenstander in de categorie "mission impossible" die in principe met 4 B0's zal afzakken.
 
 
PATRICK